Wielki Czwartek

Eucharystia o godz. 20:00

Adoracja Jezusa w Ciemnicy do godz. 22:00

 

Eucharystia – Msza Wieczerzy Pańskiej – w Wielki Czwartek ukazuje Chrystusa jako Najwyższego Kapłana

W Wielki Czwartek we wszystkich kościołach katedralnych ma miejsce uroczysta Msza Krzyżma sprawowana w godzinach porannych przez biskupa diecezjalnego wraz z prezbiterami, podczas której święci się oleje przeznaczone do namaszczeń w trakcie sprawowania sakramentów (chrztu, bierzmowania, kapłaństwa i przy namaszczeniu chorych), a także odbywa się odnowienie przyrzeczeń kapłańskich.
W centrum Wielkiego Czwartku znajduje się Msza Wieczerzy Pańskiej, której treść podkreślają słowa: „Jezus, wiedząc, że nadeszła godzina Jego, by przeszedł z tego świata do Ojca, umiłowawszy swoich na świecie, do końca ich umiłował” (J 13, 1). Msza Wieczerzy Pańskiej w ciągu wieków została wzbogacona o dodatkowe celebracje. Jedną z nich jest obrzęd obmycia nóg, któremu zgodnie z łacińską tradycją towarzyszy śpiew antyfony: Mandatum novum do vobis. Od pierwszego słowa tej antyfony obrzęd ten również nosi nazwę Mandatum.
Znamienne jest to, iż podczas śpiewu „Chwała na wysokości…” biją wszystkie dzwony w kościele, także główny dzwon na wieżyczce. Po  śpiewie zalega cisza. Milkną organy, dzwony, dzwonki… wszystko zamiera… i czeka na świt Zmartwychwstania.
Po Eucharystii następuje obrzęd przeniesienia Najświętszego Sakramentu do tzw. ciemnicy. Początkowo celem tego przeniesienia było przechowanie Świętych Postaci, aby udzielić Komunii świętej, zwłaszcza chorym. Zwyczaj ten przerodził się we wznoszenie ołtarzy, które miały charakter ciemnicy, symbolizującej uwięzienie Jezusa.
Po czym następuje obnażenie ołtarzy – co symbolizuje odarcie z szat Jezusa przed ukrzyżowaniem. W średniowieczu przemywano także mensę ołtarza winem z wodą, co nawiązywało do symbolu wody i krwi, które wypłynęły z przebitego boku Jezusa.

Wielki Piątek

Liturgia o godz. 18:00

Adoracja Jezusa w Najświętszym Sakramencie w Grobie Pańskim oraz Krzyża
do godz. 22:00, następnego dnia od godz. 8:00

W Wielki Piątek – nie ma Mszy Św. – w liturgii skupiamy się na Krzyżu Pana naszego…

Liturgię powinno się sprawować około godziny 15:00, lub później. Kapłan w cichy podchodzi do prezbiterium i kładzie się krzyżem – jest to wyraz szczególnego (większego niż klęczenie) uniżenia się wobec Boga oraz wyraz głębokiej modlitwy. Następuje liturgia słowa wraz z wielką modlitwą powszechną. Modlitwę tę stanowi 10 wezwań, z których każde składa się ze wstępu, modlitwy w ciszy, oracji śpiewanej przez kapłana i aklamacji „Amen”, która jest wyrazem potwierdzenia ze strony ludu. Modlimy się w niej za: Kościół Święty; Papieża; wszystkie stany Kościoła; katechumenów – czyli przygotowujących się do sakramentu Chrztu św.; o jedność chrześcijan; za osoby wyznania Mojżeszowego; za niewierzących w Chrystusa; niewierzących w Boga; za rządzących państwami i za strapionych i cierpiących.

Po tym następuje uroczyste odsłonięcie krzyża. Kapłan dokonuje go w trzech etapach, za każdym razem śpiewając: Oto drzewo Krzyża, na którym zawisło Zbawienie świata (Ecce lignum Crucis, in que salus mundi pependit), na co ludzie odpowiadają: Pójdźmy z pokłonem (Venite adoramus). Następnie wierni oddają cześć odsłoniętemu krzyżowi, np. poprzez pocałunek.
Po krótkiej adoracji krzyża następuje obrzęd Komunii św. konsekrowanej dzień wcześniej – w Wielki Czwartek.
Po modlitwie po Komunii przenosi się Najświętszy Sakrament do Tabernakulum do Grobu Pańskiego i wystawia Jezusa w Najświętszym Sakramencie w monstrancji do adoracji. Monstrancję nakrytą welonem wystawia się na podwyższeniu w Grobie do można wystawić na ołtarzu lub na tronie, który powinien być umieszczony blisko ołtarza. Kapłan i posługujący, po krótkiej adoracji w ciszy udają się do zakrystii.

Po liturgii wystawiony jest Krzyż do adoracji. Jest to czas zadumy i wdzięczności Bogu Trójjedynemu za łaskę Odkupienia; za cierpienia, które wziął na siebie nasz Pan – Jezus Chrystus, aby nas wybawić od śmierci wiecznej. Dziękujmy Mu i w ofierze starajmy się coraz bardziej kochać jak On.

Wielka Sobota – wieczór

Wigilia Paschalna o godz. 21:00

Przynosimy świece.
W naszej kaplicy nie ma święcenia pokarmów.

Wigilia Paschalna jest centralnym momentem Triduum Paschalnego i całego roku liturgicznego, najważniejszym wyrazem liturgicznej celebracji misterium paschalnego. Wszystkie obrzędy wigilii paschalnej odbywają się w nocy i składają się na nią: liturgia światła, liturgia słowa, liturgia chrzcielna, liturgia eucharystyczna i procesja rezurekcyjna z uroczystym błogosławieństwem.

Liturgia światła
Przed kościołem kapłan pozdrawia lud, po czym błogosławi ogień, od którego zapala się paschał. Na świecy paschalnej kapłan kreśli krzyż i litery: Α (alfa) i Ω (omega). Oznacza to, że na początku był Bóg i on też przyjdzie na końcu jako Miłosierny Sędzia. Na paschale kapłan zapisuje bieżący rok, chcąc podkreślić, że Chrystus przechodzi od punktu alfa (od stworzenia świata) do punktu omega (końca świata) historii zbawienia, która przechodzi również przez ten konkretny rok. Kapłan mówi przy tym: Chrystus wczoraj i dziś (żłobiąc pionowe ramię krzyża); Początek i Koniec (żłobiąc poziome ramię krzyża); Alfa (żłobiąc literę alfa); i Omega (żłobiąc literę omega); do Niego należy czas (żłobiąc pierwszą cyfrę bieżącego roku); i wieczność (żłobiąc drugą cyfrę bieżącego roku); Jemu chwała i panowanie (żłobiąc trzecią cyfrę bieżącego roku); przez wszystkie wieki wieków. Amen (żłobiąc ostatnią cyfrę bieżącego roku). Ponadto kapłan wbija w paschał pięć gwoździ (gron) symbolizujących pięć ran Chrystusa, mówiąc przy tym: Przez swoje święte rany (wbija pierwsze grono) jaśniejące chwałą (wbija drugie grono) niech nas strzeże (wbija trzecie grono) i zachowuje (wbija czwarte grono) Chrystus Pan. Amen (wbija ostatnie grono). Swoją symbolikę ma również światło świecy paschalnej, rozjaśniające mroki ciemnego kościoła, odwołuje się do Chrystusa, który rozprasza mroki ludzkiego życia, nadając mu sens, a także do stworzenia świata kiedy w mrokach ciemności rozbłysła światłość.
Następnie kapłan wnosi zapalony paschał do świątyni, zatrzymując się u progu, na środku świątyni i przed ołtarzem głównym śpiewając: Światło Chrystusa. Lud odpowiada wówczas: Bogu niech będą dzięki. Wszyscy zapalają świece od płomienia paschału, podając sobie światło. Następnie okadza paschał i śpiewa Exsultet – uroczyste, przepiękne Orędzie Wielkanocne zaczynające się od słów: Weselcie się już zastępy Aniołów w niebie….

Liturgia słowa
Następuje liturgia słowa, podczas której czyta się dziewięć czytań biblijnych: siedem starotestamentalnych, czytanie z listów apostolskich (epistoła) oraz ewangelię, które są przeplatane psalmami responsoryjnymi i modlitwami. Wszystkie czytania ukazują Boży plan zbawienia; ludzką słabość i grzeszność oraz Bożą odpowiedź na to – Krzyż i Zmartwychwstanie. Po wszystkich czytaniach kapłan intonuje hymn Chwała na wysokości, w trakcie którego, podobnie jak podczas Mszy Wieczerzy Pańskiej w Wielki Czwartek, uderza się we wszystkie dzwony, grają organy, dzwonki, gongi itp. Następnie przy akompaniamencie organów odśpiewuje się uroczyste Alleluja, które od Środy Popielcowej nie było słyszane w kościele, a następnie kapłan odczytuje Ewangelię.

Liturgia chrzcielna. Po homilii następuje liturgia chrzcielna, w trakcie której śpiewana jest Litania do wszystkich świętych. Potem następuje błogosławieństwo wody (poprzez zanurzenie w niej paschału) oraz odnowienie przyrzeczeń chrzcielnych. Jeżeli we wspólnocie obecni są katechumeni, udziela się im sakramentów chrztu i bierzmowania.

Liturgia eucharystyczna. Następuje ostatnia część liturgii wigilii paschalnej. W jej trakcie wierni przyjmują nowokonsekrowany Chleb – Ciało Chrystusa.
Po dziękczynieniu za dar Komunii następuje uroczysta procesja rezurekcyjna z Najświętszym Sakramentem, wokół kościoła. Procesja ta jest radosnym ogłoszeniem zmartwychwstania Chrystusa i wezwaniem całego stworzenia do udziału w triumfie Zmartwychwstałego. Następnie udzielane jest błogosławieństwo Najświętszym Sakramentem.

 

Źródła:

  • Waldemar Pałęcki MSF, Katolicki Uniwersytet Lubelski Jana Pawła II
  • wikipedia