W tym roku obchodzimy rocznicę 800 lat od zorganizowania pierwszej stajenki Bożonarodzeniowej. Przygotował ją św. Franciszek. Pierwszy jego biograf opisuje to w ten oto sposób:

Nastał dzień radości, nadszedł czas wesela. Z wielu miejscowości zwołano braci. Mężczyźni przygotowali świece i pochodnie dla oświetlenia nocy, co promienistą gwiazdą oświetliła niegdyś wszystkie dnie i lata. Wreszcie przybył święty Boży i znalazłszy wszystko przygotowane, ujrzał i ucieszył się. Mianowicie nagotowano żłóbek, przyniesiono siano, przyprowadzono wołu i osła. Uczczono prostotę, wysławiono ubóstwo, podkreślono pokorę, i tak Greccio stało się jakby nowym Betlejem.

Noc stała się widna jak dzień, rozkoszna dla ludzi i zwierząt. Przybyły rzesze ludzi, ciesząc się w nowy sposób z nowej tajemnicy. Głosy rozchodziły się po lesie, a skały odpowiadały echem na radosne okrzyki. Bracia spieszyli, oddając Panu należne chwalby, a cała noc rozbrzmiewała okrzykami wesela. Święty Boży stał przed żłóbkiem, pełen westchnień, przejęty czcią i ogarnięty przedziwną radością. Ponad żłóbkiem kapłan odprawiał uroczystą Mszę świętą, doznając nowej pociechy.

Święty Boży ubiera się w szaty diakońskie, był bowiem diakonem, i donośnym głosem śpiewa świętą Ewangelię. A jego głos mocny i słodki, głos jasny i dźwięczny, wszystkich zaprasza do najwyższych nagród. Potem głosi kazanie do stojącego wokół ludu, słodko przemawiając o narodzeniu ubogiego Króla i małym miasteczku Betlejem. (…)

A pewien cnotliwy mąż miał dziwne widzenie. Widział w żłóbku leżące dzieciątko, bez życia, ale kiedy święty Boży zbliżył się doń, ono jakby ożyło i zbudziło się ze snu. To widzenie nie jest nieodpowiednie, gdyż w wielu sercach dziecię Jezus zostało zapomniane. Dopiero Jego łaska, za pośrednictwem sługi św Franciszka, sprawiła, że zostało w nich wskrzeszone i utrwalone w kochającej pamięci.

Z tej okazji Konferencja Rodziny Franciszkańskiej wystosowała prośbę do Stolicy Apostolskiej: „W celu promowania duchowej odnowy wiernych i wzrostu życia łaski, prosimy, aby od 8 grudnia 2023 r., uroczystości Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny, do 2 lutego 2024 r., święta Ofiarowania naszego Pana Jezusa Chrystusa w świątyni, nawiedzając kościoły utrzymywane przez rodziny franciszkańskie na całym świecie i zatrzymując się na modlitwie przed umieszczonymi tam żłóbkami, wierni mogli uzyskać odpust zupełny pod zwykłymi warunkami. Podobnie ci, którzy są chorzy lub fizycznie niezdolni do przybycia, mogli również skorzystać z daru odpustu zupełnego, ofiarując swoje cierpienia Panu lub wypełniając pobożne praktyki”. Na co Penitencjaria Apostolska dała zgodę.

W związku z tym
we wszystkich kościołach franciszkańskich
możliwe będzie uzyskanie odpustu zupełnego
przez wszystkich wiernych, pod zwykłymi warunkami,
od 8 grudnia 2023 r. do 2 lutego 2024 r.

 

Warunki zwykłe do uzyskania odpusty zupełnego:

  • 1 – Aby otrzymać odpust zupełny, oprócz wykluczenia przywiązania do jakiegokolwiek grzechu, także lekkiego, konieczne jest wykonanie czynu obdarzonego odpustem (tu nawiedzenie kościoła franciszkańskiego i modlitwa przed stajenką tam umieszczoną) i spełnienie trzech warunków: spowiedź sakramentalna, komunia eucharystyczna i modlitwa według intencji Ojca Świętego.
  • 2 – Z jedną spowiedzią sakramentalną można zyskać kilka odpustów zupełnych, podczas gdy z jedną Komunia Świętą i jedną modlitwą według intencji Ojca Świętego zyskuje się tylko jeden odpust zupełny.
  • 3 – te trzy warunki mogą być wykonane kilka dni przed lub po wypełnieniu czynu obdarzonego odpustem. Jednakże zaleca się, aby Komunia Święta i modlitwa według intencji Ojca Świętego były w dniu, którym wykonuje się przewidziany czyn obdarzony odpustem.
  • 4 – Jeśli jest brak pełnej dyspozycji albo nie został wypełniony w pełni czyn obdarzony odpustem i nie zostały spełnione trzy warunki, zyskuje się tylko odpust częściowy.
  • 5 – Wypełnia się w pełni warunek modlitwy według intencji Ojca Świętego omawiając według własnej intencji jeden raz Modlitwę PańskąOjcze nasz…” i jeden raz Pozdrowienie Anielskie „Zdrowaś Maryjo…”. Pozostawia się w sposób wolny każdemu wiernemu, aby odmówił jakąkolwiek inną modlitwę według własnej pobożności.